Παλιά
σανίδια, γερασμένα, σαθρά, ρυτιδιασμένα.
Ξύλινοι πύργοι κτίστηκαν από αυτά.
Φυλακές
κούφιες που δεσμεύουν ένστικτα κι επιθυμίες.
b a
Τις
χτίσαμε σε μια άτυχη στιγμή.
Αέρας μοναξιάς χαϊδεύει τις σιωπηλές νότες
και στο μυαλό μας αντηχεί:
Για
πάντα μόνος;
b a
Κι όμως κάποια παράθυρα φωτίζουν την ελπίδα,
Μικρές φωτίτσες θερμαίνουν τις καρδιές πάνω στο πετρωμένο χιόνι που γλύφουν
γκριζοπράσινα ατάραχα νερά.
Μαύρος
Κρίνος 11/12/2011
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου