Βάτραχος ή πρίγκιπας;

Γυρεύω μια απάντηση – μα εσύ δεν απαντάς

Προσμένω μια ερώτηση – μα εσύ ρωτάς τα ίδια

Αναζητώ την λύση – μα εσύ μου λες βρες την μέσα σου

Καθρέφτη της ψυχής μου, δεν σε καταλαβαίνω.

Χαμένος στον ιδιωτικό μου βίο, παίγνιο της ιδιωτίας μου.

b a

Διώξε μου λες, τις λέξεις που σε παραπλανούν,

τα παιχνίδια του τραυματισμένου σου μυαλού

από την απόρριψη που βίωσες στη μήτρα.

«Δεν ήθελαν εσένα. Ήθελαν κάποιον άλλο»:

μου λέει η φωνή του βατράχου μέσα μου.

b a

Μέσα μου ένας πρίγκιπας γλυκοκοιμάται.

Ανοίγει τα μάτια του, μου χαμογελά και λέει:

Έλα μαζί μου στα αστέρια ν’ αγγίξεις την ουρά των κομητών

και το νεφέλωμα της λήθης.

Άφησέ τον, αυτός σε κρατά εδώ στη λάσπη και την περιφρόνηση.

Έλα μαζί μου.

b a

Ο βάτραχος γέλασε και είπε:

«Όσο δεν σε φιλά η ελπίδα, δεν συναντάς τον πρίγκιπα, ούτε τ’ αστέρια

Δέσμιος της ασχήμιας που βλέπουν οι άλλοι πάνω σου.

Εδώ θα μείνεις μαζί μου στον βάλτο της αυτολύπησης.

Τζάμπα κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και βλέπεις το άστρο μέσα σου

Οι άλλοι είναι τυφλοί. Απόλαυσε το στίγμα της καταδίκης».

Μαύρος Κρίνος 26/12/2010