Χειμωνιάτικος άγγελος.

Πέτρωσε η επιθυμία ανάμεσα στους δείκτες του ρολογιού.  Στην πλατεία κουφοί διαβάτες καρτερούν το κάλεσμά του.  Πίσω από φανταχτερό βιτρώ γνέφει μια λάγνα μάταιη ελπίδα, κάνοντας τον άγγελο με το πέτρινο χαμόγελο να κλάψει.

b a

Οι δείκτες του μετρούν στιγμές, μα οι καρδιές μας είναι άδειες σαν να ‘ταν μόνο χτές που μάταια ελπίδα είπες θα ‘ρθεις.  Μα η προσμονή είναι γλυκιά, σαν το βιτρώ που σιγογνέφει, μια αχτίδα θύμησης παλιάς που σαν παλιός σοβάς θέλει να πέφτει.

b a

Συνάντηση απρόσμενη στου ρολογιού τους δείκτες, με τον παλιό μας εαυτό των παιδικών μας χρόνων-τότε που ο χρόνος ήταν ευχή από μιας γελαστής μάνας το στόμα.

b a

Τώρα ο χρόνος είναι βαρύς σαν πέτρινος, αγέλαστος, χειμωνιάτικος άγγελος στου ρολογιού την κόγχη.  Μετρά τα βήματα μας στην σκιά του παίζοντας με μια σκουριασμένη ρομφαία στα ονειρά του.

Μαύρος Κρίνος, Τέσσερις εποχές