Τα χρόνια κυλούν, σαν το ρυάκι πάνω
σε υγρές κουρασμένες πέτρες
μυτερές σαν τύψεις γι’ αυτά που
δεν έζησες
λείες σαν τους συμβιβασμούς που
έκανες και μετάνιωσες γι’ αυτούς
και το γουργούρισμα των νερών
χαλά τον ύπνο σου.
b
a
Δροσερή κι η ανάμνησή σου, μ’
αυτήν χάθηκε και το είδωλό μου,
σαν τους κύκλους που
σχηματίζονται,
όταν ένα βότσαλο πέσει σε ήρεμα
νερά.
Αυτό ήσουν κι εσύ, ένα ατίθασο
βότσαλο.
Μαύρος Κρίνος, Τέσσερις εποχές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου