Η φωνή του κουλουρά . . . . .

Μουντζουρωμένος πίνακας η μνήμη,

σχολείου που μόλις άνοιξε.

Το χθες άφησε πίσω τα σημάδια του,

σαν την τελευταία παράδοση από περσινό μάθημα.

b a

Πόσο άλλαξε το σχολείο! Σβηστήκαν οι φαιοπράσινοι τοίχοι, μάδησαν τα δάφνινα στεφάνια κι οι εθνικοί ήρωες

φυλακίστηκαν εξόριστοι στα συρτάρια της σχολικής βιβλιοθήκης.

Το μαύρο έγινε άσπρο και η πατρίδα φυλακή ατομισμού.

b a

Κάπου στην άκρη μια σκονισμένη εικόνα του Χριστού συντροφεύει από μακριά μια θλιμμένη σημαία. Βαριά η σάκα γεμάτη βρεγμένα όνειρα

Η φωνή του κουλουρά αποχαιρέτησε για πάντα τα παιδικά σου χρόνια.

Τότε που το χαμόγελό σου στραφτάλιζε πάνω σε μια σκουριασμένη δραχμή.

Μαύρος Κρίνος, Τέσσερις εποχές