Μικρές ιστορίες στο μπαλκόνι . . . .

Τα όνειρα μου λιάζονται αμέριμνα

σαν ασπρόρουχα φρεσκοπλυμένα

κάτω από ανοιξιάτικο ήλιο Κυριακής

πίσω από το χάδι μιας καλοϊσκιωτης πράσινης τέντας.

Απιθωμένα σε μια κόκκινη σκάφη

στο γωνιακό πρεβάζι μπαλκονιού

απολαμβάνουν τον γλυκό αχό αηδονιού

που κελαηδάει τον έρωτά του σε φαντασμένη πεταλούδα.

Ερωτευμένες γλάστρες

συνωμοτούν διεκδικώντας

την δροσερή αναπνοή του τσίγκινου ποτιστηριού

που αναπαύεται ονειρευόμενο το βραδινό πότισμα.

Τα μανταλάκια στα σκοινιά της μπουγάδας

σαν τροβαδούροι κελαηδούν τον πόθο τους

για την κυρά που κρύβεται απέναντι

πίσω από τις γαλάζιες γρίλιες.

Ευωδιά μοσχοσάπουνου, λεβάντας και μητρότητας

πλανεύει το βλέμμα του εργένη

που νοσταλγεί το χαμόγελο της μάνας

στα μάτια της νεαρής όμορφης γειτόνισσας.

Μαύρος Κρίνος, Παλιά Γειτονιά σαν μνήμη σε μισάνοικτο όστρακο 5/6/2011