Εσωτερικός παρατηρητής

Επιθυμίες, ακόμη και οι πιο μικρές

ακυρώνονται κάθε στιγμή.

Σαν σαπουνόφουσκες που σκάνε

γίνονται ένα με το κενό.

Μια αόρατη ενοχή για κάθε στιγμή ευτυχίας

μπολιάζει το παρόν μου.

Φόβος για κακοτυχία,

ενοχή για κάθε στάλα ακόμη και της πιο ευτελούς χαράς.

Με στιγματίζει η δυστυχία των άλλων,

η ανελαστικότητα των υποσχόμενων υπηρεσιών,

το κακό που θα μπορούσα να κάνω,

ακόμη κι αν από τύχη δεν έγινε.

Τα θέλω και οι ζωές των άλλων

μπαίνουν σαν λεπίδες από Κυριακάτικο φως

μέσα από τις γρίλιες του μυαλού μου

που ακόμη διψά για μερικές στιγμές ξεκούρασης.

Μάταια η συνείδησή μου γυρνά πλευρό για να ξεκουραστεί.

Νιώθω πως κουβαλώ το βάρος όλου του κόσμου.

Ενοχή, θυμός, άγχος στις φλέβες μου κυλά.

Μουδιάζει το σώμα και το μυαλό για κάθε πρωτοβουλία.

Κάθε χαμόγελό μου εξαργυρώνεται σε μια δόση κακοτυχίας,

ανειλημμένης υποχρέωσης.

Η λίστα με τις εκκρεμότητες γεννοβόλα

πιο γρήγορα από το φυσιολογικό.

Η τύχη, οι άλλοι, ποιός ξέρει τι;

ξηλώνουν κάθε μικρή μου επιθυμία,

την παραμικρή σκέψη για σχέδια,

ακόμη και τα πιο απλά.

Φόβος, αυτό είναι το όνομα του παρελθόντος μου.

Μπερδεμένες σκέψεις.

Θύμα ή θύτης ή και τα δύο;

Κακός άνθρωπος ή οι άλλοι με θεωρούν έτσι;

Τι είναι οι άλλοι; μπορώ να εμπιστεύομαι κανέναν;

Είμαι παράταιρος;

Τα παιδικά μου χρόνια, ανάποδο χαμόγελο

Ζωγραφισμένο σε νωπό πεζοδρόμιο με κιμωλία.

Ήρθε η ώρα για πράξη, μου ψιθυρίζει το παρόν μου.

Βίωσε το εδώ και τώρα,

μια παιδική φωνή στολίζει την προσδοκία μου.

Ναι, είμαι τραυματισμένος,

δεν μου φταίνε οι γύρω μου, το παρελθόν μου μόνο.

Δράση, βλέπω το δέντρο κι όχι τα φύλλα.

Παρατηρώ πια όλο το κάδρο της ζωής μου.

Κάτω από την επιφάνεια η ρίζα του κακού.

Είμαστε σύμπτωμα

της οικογένειας μας και του πολιτισμού μας[1].

Θυμός, ενοχή, άγχος.

Ένα συγκρουσιακό κοκτέιλ, σχεδόν θανάσιμο.

Θύμα μια αυτοθυματοποιημένης τροφού;

ή μήπως ενός απορριπτικού φροντιστή;

Θύτης του εαυτού μου;

Όλα αυτά μαζί; Ποιος ξέρει;

Το παρόν μου κλείνει το στόμα.

«Άφησε τα να περάσουν»

Κάνε χώρο στο χωράφι της ψυχής σου

Φύτεψε το λουλούδι της αποδοχής.

Ζωή περιεκτική, πλήρης.

Εμβάθυνση στα συναισθήματα.

Βίωση του παρόντος στιγμή προς στιγμή.

Δεν κρίνω τα εσωτερικά και εξωτερικά ερεθίσματα.

Επικρίνω λιγότερο τους άλλους, τον εαυτό μας και τα γεγονότα.

Ευελιξία – Ανοιχτό μυαλό – Περιέργεια.

Έχω σκοπό. Αναγνωρίζω τι αποφεύγω,

τι πυροδοτεί συγκρούσεις μέσα μου.

Οι επώδυνες εμπειρίες και σκέψεις λιγότερο βλαβερές πια.

Δεν είμαι αυτές, παρατηρητής τους μόνο.

Ασφαλής βίωση τους πια.

Καθώς το παρελθόν μας προσπερνά

μια καινούργια ανάσα δίνει νόημα στο παρόν μας.

Το παρόν μας (Present) είναι δώρο (Present),

συνεχόμενο δώρο – ενεστώτας διαρκείας (Present Continuous).

Αφήνουμε όσα μας πλήγωσαν,

τραυματισμένες αναμνήσεις και τις ματαιώσεις μας

να περάσουν μπροστά από το εσωτερικό μάτι του παρατηρητή.

Αυτός είμαι εγώ, το αληθινό εγώ.

Εκείνος που παρατηρεί,

αλλά δεν ταυτίζεται με το παρατηρούμενο.

Άλλη μια ανάσα.

Οι σκέψεις, τα συναισθήματα,

οι ενοχές, το ότι η ζωή δεν έχει νόημα[2]

επιβιβάζονται σε μικρά φυλλαράκια

και το ποτάμι της ζωής τα παίρνει μακριά.

Εγώ τα αποχαιρετώ σαν φίλους που δεν θα ξαναδώ.

Παρατηρώ χωρίς να κρίνω

χωρίς να εμποδίζω

την έκφραση των συναισθημάτων μου

παράλληλα επισημαίνω

την αδυναμία μου να αντιδράσω

Συνειδητότητα.

Βλέπω ένα σύννεφο, νιώθω την απαλότητά του,

κολυμπάω σαν αερικό μέσα του, όμως δεν είμαι το σύννεφο.

Παρατηρώ τις αρνητικές μου σκέψεις

για τους άλλους και για μένα, όμως δεν είμαι αυτές[3].

Νιώθω ενοχή, θυμό, άγχος,

όμως δεν είμαι τα συναισθήματά μου.

Αισθάνομαι την καρδιά μου να χτυπά,

το αίμα να ρέει στις φλέβες μου και την ζέστη στο δέρμα μου,

όμως δεν είμαι οι αισθήσεις μου[4].

Γίνομαι παρατηρητής

του εαυτού μου και των γεγονότων

χωρίς να ταυτίζομαι με αυτόν ή αυτά,

είμαι απλώς ο παρατηρητής[5].

Μαύρος Κρίνος, Ατραποί ποιητικής αποθεραπείας 5/4/2012

Βλ. και Acceptance and Commitment Therapy / ACT (Αποδοχή και Δέσμευση). The Third Wave of Behavior Therapy.

---

[1] Πρβλ. Συστημική ψυχοθεραπεία και Στρουκτουραλισμό.

[2] Πρβλ. και Irvin Yallom.

[3] Σκεπτόμενος Εαυτός.

[4] Φυσικός Εαυτός.

[5] Εαυτός παρατηρητής.