Νύφη της Πλάνης

Στης Βενετιάς το Καρναβάλι, ταξίδεψαν και πάλι οι σκιές μας, Νύφη της Πλάνης.  Αντικαθρέφτισμα μιας δήθεν γνήσιας ομορφιάς η σχέση μας-με μάσκα γύψινη και άδεια, στολισμένη με φανταχτερά μετάξια, βελούδα και υποσχέσεις.

b a

Ψεύτικες, φτιασιδωμένες άδειες ψυχές βουλιάζουμε σε θολά κανάλια.  Αγνός Απόλλωνας καθοδηγεί τα βήματα μου.  Αυστηρό το βλέμμα του βαρκάρη.  Νεύμα να τον ακολουθήσουμε μακριά σε μια καθωσπρέπει πειθαρχημένη ευτυχία, όχι για δυο, αλλά για κανέναν μας από τους δυο.

b a

Χαμογελά σαρδόνια η μορφή σου μέσα από τον καθρέφτη.  Ονειρεύεσαι διαμαντένιο δαχτυλίδι, ηχηρές καμπάνες και φανφάρες.  Ένας γάμος για μένα, χωρίς εμένα.  Προσδοκίες ανόητων, κενόδοξων, χωρίς ουσία ανθρωπάκων.  Νομίζεις πως το μπουλούκι των πλανεμένων νίκησε.

b a

Λάθος, το δακτυλίδι γλίστρησε από αβέβαια δάχτυλα. 

Στα κανάλια της λησμονιάς, πλέον φυσά άνεμος λευτεριάς κι αυτοπραγμάτωσης.  Εγώ δεν λέω μάλιστα . . . .

Μαύρος Κρίνος, Τέσσερις εποχές