Στον
παλιό σταθμό, σκέψεις ταξιδεύουν, όνειρα κι ελπίδες σαν σκιές διαβαίνουν μέσα
στο μυαλό μας. Σιδερένιες ράγες μοιάζει
η ζωή μας, έρημη από χαρές μέσα στις ρεκλάμες.
Σαν θλιμμένο σαξόφωνο κλαίνε οι στιγμές μας, πινελιές σε πίνακα που δεν
τέλειωσε ποτέ.
b
a
Έντονα τα χρώματα, κίβδηλη η πίστη. Φανταχτερό γιορτάσι-ψεύτικες εικόνες. Μας ξεγέλασε
η ζωή σε φτηνό μεθύσι, πετρωμένοι άγγελοι μοιάζουμε πια όλοι-χάσαμε τον
δρόμο μας στην θλιμμένη πόλη.
b
a
Μην
σκουντάς κυρία μου είναι πια αργά, ο συρμός ξεκίνησε . . . για το πουθενά. Σβήστε τα τσιγάρα σας, σβήστε τις ζωές
σας. Το ταξίδι ξεκινά κι ο παλιάτσος της
ψευτιάς σας χαμογελά . . . .
Μαύρος Κρίνος, Τέσσερις εποχές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου